Ὅσιος Μακάριος ὁ Ἱεραπόστολος (18 Μαΐου)

1805 215 Ἅγιος Μακάριος, ὁ Ἱεραπόστολος τῶν Ἀλταΐων, γεννήθηκε τό 1792. Σπούδασε στήν ἐκκλησιαστική ἀκαδημία τῆς Ἁγίας Πετρουπόλεως καί διακρίθηκε γιά τήν μετάφραση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης στή Ρωσική γλώσσα. Ἐκεῖ συνδέθηκε μέ τόν Μητροπολίτη Φιλάρετο καί χειροτονήθηκε διάκονος καί πρεσβύτερος. Τό 1821 ἔλαβε τό ὀφφίκιο τοῦ ἀρχιμανδρίτου. Δίδαξε στίς σχολές τοῦ Αἰκατερινοσλάβ καί τῆς Κοστρόμα καί τό 1829 ἔφυγε, γιά νά ἐργασθεῖ ἱεραποστολικά στή Σιβηρία. Ἵδρυσε στήν Ἐπισκοπή τοῦ Τόμσκ τό ἱεραποστολικό πνευματικό σεμινάριο καί ἐπεξέτεινε τήν ἱεραποστολική του δράση μέχρι τήν περιοχή τῶν Ἀλταΐων. Τό 1843 ἀποσύρθηκε στή μονή Μπολκχώβ τῆς ἐπαρχίας τοῦ Ὀρέλ, ὅπου κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιοι Πέτρος, Διονύσιος, Ἀνδρέας, Παῦλος, Χριστίνα, Ἡράκλειος, Παυλίνος καὶ Βενέδιμος οἱ Μάρτυρες (18 Μαΐου)

1805202415ἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Πέτρος, Διονυσία, Ἀνδρέας, Παῦλος, Χριστίνα, Ἡράκλειος, Παυλίνος καί Βενέδιμος, μαρτύρησαν κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.). Ὁ Πέτρος καταγόταν ἀπό τή Λάμψακο καί, ὅταν τόν ὁδήγησαν μπροστά στόν ἄρχοντα τῆς Ἀβύδου, Δέκιο, γιά νά θυσιάσει στήν Ἀφροδίτη, ἐκεῖνος ἀντίθετα, ὁμολόγησε μέ παρρησία τόν Χριστό. Τότε βασανίσθηκε σκληρά καί τελικά παραδόθηκε στόν δήμιο.
Ὁ Παῦλος καί ὁ Ἀνδρέας κατάγονταν ἀπό τήν Μεσοποταμία καί συνυπηρετοῦσαν στό στρατό τοῦ Δεκίου ὑπό τόν στρατηγό Δάκνο. Ὅταν ἐπισκέφθηκαν τήν Ἀθήνα, πληροφορήθηκαν γιά τήν χριστιανική πίστη, κατηχήθηκαν καί βαπτίσθηκαν Χριστιανοί, καταγγέλθηκαν, συνελήφθηκαν μέ τόν Διονύσιο καί τήν παρθένο Χριστίνα καί ὁμολόγησαν μέ θάρρος τήν πίστη τους στόν Κύριο. Ἒτσι ὑπέστησαν τόν διά λιθοβολισμοῦ θάνατο, ἐνῷ ἡ Ἁγία Χριστίνα ἀποκεφαλίσθηκε.
Οἱ Ἅγιοι Ἡράκλειος, Παυλίνος καί Βενέδιμος κατάγονταν ἀπό τήν Ἀθήνα. Ἐκεῖ ἀγωνίζονταν σκληρά κατά τῆς πλάνης τῶν εἰδώλων καί τῶν φιλοσόφων, οἱ ὁποῖοι πολεμοῦσαν τήν χριστιανική πίστη. Μετά ἀπό καταγγελία συνελήφθησαν, βασανίσθηκαν καί ὁδηγήθηκαν ἐνώπιον τοῦ ἄρχοντος τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος τούς συμβούλεψε νά ἐπιστρέψουν στήν εἰδωλολατρία. Ἐκεῖνοι ἀρνήθηκαν καί τελικά ἀποκεφαλίσθηκαν δίδοντας τήν δική τους μαρτυρία Χριστοῦ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τῶν ἀθλοφόρων τόν ὀκτάριθμον δῆμον, μαρτυρικοῖς ἐγκωμιάσωμεν ὕμνοις, Παυλῖνον Διονύσιον καί Πέτρον ὁμοῦ, Ἀνδρέαν καί Βενέδιμον, τόν θεόφρονα Παῦλον, Ἡράκλειον τόν ἔνδοξον, καί Χριστίναν τήν θείαν· οὗτοι καί γάρ πρεσβεύουσιν ἀεί, ὑπέρ τοῦ κόσμου, Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Διαφόρων πόλεων ἐξωρμημένοι, οὐρανίου πόλεως, πολῖται ὢφθητε σεπτοί, χορόν λαμπρόν συγκροτήσαντες, Μάρτυρες θεῖοι, Τριάδος ὑπέρμαχοι.

Μεγαλυνάριον.
Πίστει στρατευσάμενοι τῷ Χριστῷ, θεόπλοκος δῆμος, καί γενναῖος συνασπισμός, ὤφθητε ἐν ἄθλοις, ὀκτάριθμοι ὁπλῖται, ἐχθρῶν τάς παρατάξεις, περιτρεψάμενοι.

Ἁγίες Ἀλεξανδρία, Εὐφρασία, Θεοδότη, Ἰουλία, Κλαυδία, Ματρώνα, Τεκοῦσα καὶ Φαεινὴ οἱ Παρθενομάρτυρες (18 Μαΐου)

15ἱ Ἁγίες Μάρτυρες Ἀλεξανδρία ἢ Ἀλεξάνδρα, Εὐφρασία, Θεοδότη, Ἰουλία, Κλαυδία, Τεκοῦσα καί Φαεινή κατάγονταν ἀπό τήν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας καί ἄθλησαν στήν Ἄγκυρα τό 304 μ.Χ., κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (285 – 305 μ.Χ.). Ἀσχολούμενες μέ ἔργα ἐλέους καί φιλανθρωπίας καί μέ τήν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου καί τήν κατήχηση εἰδωλολατρισσῶν γυναικῶν, συνελήφθησαν καί φυλακίσθηκαν. Ἀνακρινόμενες ὁμολόγησαν τόν Χριστό, ἐπειδή δέ ἀρνήθηκαν νά θυσιάσουν στά εἴδωλα, παραδόθηκαν στούς στρατιῶτες πρός ἀτίμωση. Ἀφοῦ ἐξῆλθαν ἀπό τήν δοκιμασία αὐτή, μέ τή Θεία Χάρη, ἁγνές καί ὑπέστησαν πλεῖστα ἄλλα βασανιστήρια, ρίχθηκαν τέλος στή λίμνη, ὅπου ἔλαβαν τό στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Θεόδοτος ὁ Μάρτυρας (18 Μαΐου)

1805 115 Ἅγιος Μάρτυς Θεόδοτος ἦταν ἀνεψιός τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Τεκούσης καί μαρτύρησε στήν Ἄγκυρα τό 304 μ.Χ., κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (285 – 305 μ.Χ.). Ἀφοῦ ἀνέσυρε κατά τή νύχτα τά ἱερά λείψανα τῶν Ἁγίων γυναικῶν, ἐνταφίασε αὐτά μέ εὐλάβεια. Ὅταν πληροφορήθηκε τό γεγονός αὐτό ὁ τύραννος Θεότεκνος, συνέλαβε τόν Ἅγιο καί μετά ἀπό πολλά βασανιστήρια τόν ἀποκεφάλισε, τά δέ ἱερά λείψανα αὐτῶν παρέδωσε στήν πυρρά.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ρώμης (18 Μαΐου)

15 Ἅγιος Ἱερομάρτυς Θεόδωρος θεωρεῖται Ἕλληνας στήν καταγωγή, ἀλλά γεννήθηκε στήν Παλαιστίνη. Ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος, ἔγινε Ἐπίσκοπος Ρώμης ἐπί αὐτοκράτορος Κώνσταντος Β’, στίς 24 Νοεμβρίου τοῦ 642 μ.Χ. Τάχθηκε εὐθύς κατά τῆς «Ἐκθέσεως», αὐτοκρατορικοῦ διατάγματος διά τοῦ ὁποίου ὁ Ἡράκλειος εἶχε ὁμολογήσει τό Μονοθελητισμό καί ἀγωνίσθηκε ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κατά τῶν αἱρετικῶν Μονοθελητῶν.
Προσπάθησε νά ἐπιτύχει ἀπό τόν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Παῦλο πού ἀναδείχθηκε τό 641 μ.Χ. καί ἐνῷ ὁ προκάτοχός του Πύρρος δέν εἶχε καθαιρεθεῖ κανονικῶς, νά γίνει ἡ κανονική διαδικασία καί νά ἀποκηρύξει αὐτός τήν «Ἔκθεση». Ὁ Παῦλος ἀρνήθηκε. Ὁ Θεόδωρος τότε τόν κήρυξε ἔκπτωτο καί δέχθηκε εὐμενῶς στή Ρώμη τόν Πύρρο, ὁ ὁποῖος ἀποκήρυξε ἐπίσημα τόν Μονοθελητισμό. Ἀλλά ἡ ἀποκήρυξη τοῦ Πύρρου ἦταν φαινομενική. Πράγματι, αὐτός τήν ἀνακάλεσε, ὅταν ἔχασε κάθε ἐλπίδα ἐπανόδου του στόν πατριαρχικό θρόνο. Γι’ αὐτό, Σύνοδος πού συνῆλθε στή Ρώμη, τόν καταδίκασε σέ καθαίρεση. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος πέθανε τό 649 μ.Χ., ἐνῷ κατ’ ἄλλους τελειώθηκε μαρτυρικά, ἀφοῦ γδάρθηκε ἀνηλεῶς. Ἐνταφιάσθηκε στό ναό τοῦ Ἁγίου Πέτρου καί ἀργότερα τά ἱερά λείψανά του μετακομίσθηκαν στό ναό τοῦ Ἁγίου Στεφάνου (ροτόντα) τῆς Ρώμης.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Στέφανος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (18 Μαΐου)

15 Ἅγιος Στέφανος ἦταν νεότερος υἱός τοῦ αὐτοκράτορος Βασιλείου Α’ τοῦ Μακεδόνος (867 – 886 μ.Χ.) καί τῆς Εὐδοκίας. Γεννήθηκε περί τό 868 μ.Χ. καί ἦταν ἀδελφός τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Σοφοῦ (886 – 912 μ.Χ.) καί εἶχε χρηματίσει μαθητής καί σύγκελλος τοῦ Πατριάρχου Φωτίου. Γιά τό ἄκακο τοῦ χαρακτῆρος του, τήν ἁπλότητα τοῦ βίου, τό ἐξαίρετο ἦθος, τή σύνεση, τή μεγάλη μόρφωση καί τή βαθιά εὐσέβεια, τό 886 μ.Χ., μετά τήν δεύτερη πατριαρχία τοῦ Φωτίου, ἐνῷ βασίλευε ὁ Λέων, ἐξελέγη σέ νεαρή ἡλικία ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο καί χειροτονήθηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Διακρίθηκε γιά τήν ἐγκράτεια καί ἀσκητικότητα τοῦ βίου καί τήν φιλάνθρωπη δράση του. Κοιμήθηκε μέ εἰρήνη νεότατος τό 893 μ.Χ. καί ἐνταφιάσθηκε στή μονή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου «ἐν τῷ Δευτέρῳ», τήν ἐπιλεγόμενη τοῦ Συκιώτου.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Publish modules to the "offcanvs" position.