ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Προφήτης καί Θεόπτης Μωϋσῆς, ὑπολογίζεται ὅτι γεννήθηκε στήν Αἴγυπτο τό 1569 π.Χ. Ὅταν ὁ Φαραώ διέταξε νά σφάξουν τά νήπια τῶν Ἑβραίων ἡ μητέρα του τόν ἔβαλε σ’ ἕνα κιβώτιο καί τόν ἄφησε στίς ὄχθες τοῦ Νείλου, τόν βρῆκε ὅμως ἡ κόρη τοῦ Φαραώ, τόν υἱοθέτησε καί τόν μόρφωσε ἄριστα στήν Αἰγυπτιακή σοφία.
Ὅταν ἦταν σαράντα χρονῶν σκότωσε κάποιον καί κατέφυγε στήν γῆ Μαδιάμ, ὅπου ἔγινε βοσκός. Ἐκεῖ παντρεύτηκε καί ἀπέκτησε δυό γιούς.
Ὅταν βοσκοῦσε τά πρόβατα εἶδε ἕνα θαῦμα, τήν φλεγόμενη ἀλλά μή καιόμενη βάτο καί ἄκουσε τήν φωνή τοῦ Θεοῦ πού τοῦ ζητοῦσε νά ἐλευθερώσει τούς Ἑβραίους ἀπό τόν Φαραώ, πρᾶγμα πού τελικά ἔγινε.
Τελικά ὁ Μωυσῆς δέν ἀξιώθηκε νά δεῖ τήν γῆ τῆς ἐπαγγελίας παρά μόνο ἀπό μακριά, στήν κορυφή τοῦ ὄρους Νεβῶ ὅπου πέθανε καί τάφηκε.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Γνόφον ἄϋλον, τεθεαμένος, νόμον ἔνθεον, πλαξίν ἐδέξω, ὡς θεάμων μυστηρίων τοῦ Πνεύματος· καί καταπλήξας τήν Αἴγυπτον θαύμασι, δημαγωγός Ἰσραήλ ἐχρημάτισας. Μωσῆ ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς θεωρόν τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνανθρωπήσεως
Καί μυστογράφον τῆς αὐτοῦ συγκαταβάσεως
Μακαρίζομεν Θεόπτα σε ἐπαξίως.
Ἀλλ’ ὡς πέφυκας μεσίτης ἀξιόθεος
Ἐκ παντοίων ἡμᾶς λύτρωσαι κακώσεων,
Ἵνα κράζωμεν· χαίροις μάκαρ Μωσῆ σοφέ.

Μεγαλυνάριον.
Τόν χρηματισθέντα ἐν τῷ Σινᾷ, καί ἐξαγαγόντα, ἐξ Αἰγύπτου τόν Ἰσραήλ, τόν ὑπερκοσμίων, ἐπόπτην θεαμάτων, Μωσέα τόν θεόπτην, ὕμνοις τιμήσωμεν.

ταν μία ἀπό τίς 4 κόρες τοῦ Ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε καί αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πραξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.
Ὅταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν Ἔφεσο γιά νά συναντήσει τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντί αὐτοῦ, πού εἶχε ἀποβιώσει, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο.
Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε ἀπό τήν Ἔφεσο πέρασε ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, καί ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς Ἑρμιόνης. Τήν κάλεσε λοιπόν γιά νά προφητεύσει γι’ αὐτόν. Ἡ Ἑρμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τήν βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του Ἀδριανός, πού πράγματι ἔγινε. Ἐπειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε καί βασάνισαν σκληρά τήν Ἑρμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη.
Ἔτσι ἡ Ἑρμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν Ἔφεσο.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Παρθένος ἀκήρατος, διατελοῦσα σεμνή, τῷ Λόγῳ νενύμφευσαι, τῷ ἐκ Παρθένου Ἀγνῆς, σαρκί ὁμιλήσαντι· ὅθεν τήν σοί δοθεῖσαν, θεοπάροχον χάριν, ἄθλοις τῆς εὐσεβείας, τοῖς ἐν πλάνῃ ἐκφαίνεις· διό σε Ἑρμιόνη, ὁ Χριστός ἐδόξασε.

Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Βλαστός καρποτελής, καί ἀμάραντον ἄνθος, Φιλίππου τοῦ κλεινοῦ, ἐν σεπτοῖς Διακόνοις, ἐδείχθης θείᾳ χάριτι, Ἑρμιόνη πανθαύμαστε· καί ἀθλήσασα, παρθενικῶς προσηνέχθης, τῷ δοξάσαντι, τούς εὐαγεῖς σου ἀγῶνας, Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.
Κλάδος ἀνεδείχθης ἀειθαλής, Φιλίππου τοῦ θείου, Ἑρμιόνη πανευκλεής· ἔνθεν διατρέφεις, καρποῖς τῶν σῶν ἀγώνων, ἡμῶν τάς διανοίας, τῶν εὐφημούντων σε.

Ἅγιος Βαβύλας ἔζησε κατά τά χρόνια πού αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Νουμεριανός, ὁ ὁποῖος δολοφόνησε τόν γιό τοῦ βασιλιά τῶν Περσῶν τόν ὁποῖο κρατοῦσε αἰχμάλωτο.
Τήν ἐνέργεια αὐτή ὁ ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας Βαβύλας τήν ἀποδοκίμασε ἔντονα. Καί ὅταν κάποια στιγμή θέλησε ὁ Νουμεριανός νά παρακολουθήσει τήν λειτουργία στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἀντιοχείας, τοῦ ἀπαγόρευσε τήν εἴσοδο λέγοντάς του ὅτι στό ναό δέν ἔχουν θέση κοινοί ἐγκληματίες σάν αὐτόν. Ὁ αὐτοκράτορας ὀργισμένος διέταξε νά τόν συλλάβουν καί νά τόν φυλακίσουν.
Τήν ἑπομένη ἡμέρα τόν ἀποκεφάλισαν. Τρεῖς μαθητές τοῦ Βαβύλα ἔτρεξαν νά τοῦ συμπαρασταθοῦν. Συνελήφθησαν καί αὐτοί, καί ἀποκεφαλίστηκαν ἀφοῦ δέν δέχτηκαν νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἱεραρχίας τῷ φωτί ἀπαστράπτων, δικαιοσύνης φυτοκόμος ἐδείχθης, ἀποτεμών τήν ἄκανθαν τῆς πλάνης ἀληθῶς· ὅθεν τῶν αἱμάτων σου, φοινιχθεῖς ταῖς ῥανίσι, τῷ Χριστῷ παρέστηκας, ἀνακράζων Βαβύλα· Ἰδού ἐγώ καί τά παιδία Ἰησοῦ· ὅθεν προσδέχου, ἡμᾶς ὡς ηὐδόκησας.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Μεγαλεῖα πίστεως ἐν τῇ καρδίᾳ, περιθείς ἐφύλαξας, Ἱερομάρτυς Βαβύλα, μή δειλιάσας τόν τύραννον, Χριστοῦ θεράπον· διό ἠμᾶς φύλαττε.

Μεγαλυνάριον.
Πλήρης ὢν σοφίας τῆς θεϊκῆς, λόγοις εὐσεβείας, τούς τρεῖς παῖδας παιδοτριβεῖς, πρός ἄθλησιν θείαν, Βαβύλα Ἱεράρχα, μεθ’ ὧν καί ἀριστεύσας, νομίμως ἔστεψαι.

εννήθηκε στό Ληξούρι τῆς Κεφαλονιᾶς τό 1727 καί πέθανε τό 1782 (κατ’ ἄλλους τό 1781). Ἑπτά μόλις χρονῶν ἔχασε τό φῶς του καί τό ξαναβρῆκε θαυματουργικά, χάρη τῶν προσευχῶν τῆς μητέρας του, Ἀντζουλέττας.
Ἀλλά ἐξ’ αἰτίας τῆς σκληρῆς μοναχικῆς του ζωῆς τό ξαναέχασε καί πῆγε στό Ἅγιον Ὄρος. Παρά τήν τύφλωσή του, ἀνέπτυξε σπουδαῖο κηρυκτικό καί ἱεραποστολικό ἔργο καί μάλιστα ἔκτισε πολλές Μονές σέ διάφορα μέρη.
Φέρεται σάν προστάτης τῆς Ἀστυπάλαιας καί ἐκδόθηκε Ἀκολουθία του τό 1911 ἀπό τόν Ἐμμανουήλ Καρασέλο. Ἐπίσης ἔκανε πολλά θαύματα καί ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἁγιοποιήθηκε στίς 30 Ἰουλίου 1974.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Τῆς Πάλλῃς τό βλάστημα, Κεφαλληνίας πυρσόν, τόν θεῖον δομήτορα τῆς τῶν Λεπέδων Μονῆς, φαιδρῶς εὐφημήσωμεν, Ἄνθιμον τόν ἀσκήσει τόν ἐχθρόν καθελόντα, χάριν δέ ἰαμάτων ἐκ Κυρίου λαβόντα, πρεσβεύοντα ἐκτενῶς ἡμᾶς διασώζεσθαι.

ἶναι μεταγενέστερος τοῦ Ἁγίου Βαβύλα ἐπισκόπου Ἀντιοχείας. Αὐτός δίδασκε στή Νικομήδεια τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ στούς νέους.
Ὅταν ἐπισκέφθηκε τή Νικομήδεια ὁ Μαξιμιανός (286–305), καταγγέλθηκε γιά τή δράση του αὐτή. Ἄν καί γέροντας πλέον, συνελήφθη μαζί μέ 84 νεαρούς μαθητές του καί, ἀφοῦ ὑπέστησαν όλοι μαζί σκληρά βασανιστήρια, ἀποκεφαλίστηκαν.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx